گل بهار

این روزها ...

* چندین روز میشه که ننوشتم ...

دیروز افتخار اینو داشتم که برم جمکران ...جمکران شاید برای خیلی ها صرفا یه مکان
زیارتی باشه ...ولی برای من صرفا خود عشقه ..

یادمه اولین بار سال 89 رفتم ...بعدش واقعا جمکران برای من شد خونه ی عشق ...

انقدر این مکان رو دوست دارم که هر چند وقت یک بار دعوت میشم به " خونه ی
عشق "واقعا اگه هر روز هم بگن برو ...با همه ی انرژی و عشق میرم ...
انقدر که من در این مکان انرژی می گیرم واقعا تو هیچ جای دنیا این انرژی رو نمی گیرم :)







عادت


نمی دونم توانایی این رو دارم که واسه دنیایی که واسه خودم ساختم که ایده آل منه که به 100% فکر میکنم که حداقل 70% یا 80% رو بتونم داشته باشم از تعلقات خاطر ریز و درشتم بگذرم ؟؟؟........


واقعا دوست دارم برای رسیدن به اون چیزی می خوام خیلی از رفتارهای که الان

برام شده عادت بگذرم ؟؟


خیلی سخته آدم از عادت هاش بگذره ...عادت های که با گذشت زمان برات یه معتاد

تمام عیار میسازه.

ولی برای رسیدن به ایده آل هات مجبوری که بگذری ...

بعضی موقع ها برای رسیدن باید بدجوری رد بشی و بجنگی ..


وقتی شکایت داری یه چیزی سر جاش نیست، یه چیزی باید تغییر کنه...

یا پاشو و اون چیزی که مشکل داره رو عوضش کن!!! یا بذار همینجور بمونه و باهاش

زندگی کن!!! چون شکایت خالی فایده ای نداره...



وبلاگ


شاید داشتنِ یه وبلاگ....یه جایِ دنج برای نوشتنِ رنج ها و عضه ها... خیلی خوب باشه..
هی می نویسی... هی می نویسی... هی می خونی و هی اشک می ریزی... هی بارِ رنج هاتو میذاری رو انگشت هات، و خالی می کنی رو کیبورد و هی تایپ می کنی... اونقد می نویسی که خودت رو می بینی تو نوشته هات... خودتو، رنج هاتو، شکنندگی هاتو...
کم کم یاد میگیری این رنج هارو با آگاهی هایی که لازمه بدست بیاری، کم کنی...کم کم رنگِ دنیات عوض می شه، رنگ ها زیباتر میشن و زندگی قشنگ تر میشه.

یه جایی که کلیدش دست خودته. تا کمکت کنه بهتر بتونی تحلیلِ رفتارِ متقابل داشته باشی..
کودکِ آسیب دیده... بالغِ مهربان... آشتی با خودت و بخشیدنِ والدِ سختگیر و پرخاشگر... رسیدن به وضعیتِ آخر...و آرامشی به وسعت و زیباییِ اقیانوس.

همه ما آدم هایی که می خندیم، رنج هایِ زیادی داریم که قدرتِ بازگو کردنش رو، حتی برای خودمونم نداریم. بعضی رنج ها مشترکه، اما علیرغمِ این اشتراک، سهمِ هرکس از رنجش متفاوته

به نام خدای سرشار از لطف و مهربانی
دختری 27 ساله ...ساکن تهران


از جهانی پر هیاهو به گوشه ی دنجی پناه آورده ام ...


آدرس اینستاگرام : sheidaei_1989


Designed By Erfan Powered by Bayan